Yogurt yapmasini bilen gelin miyiz?

"Su zamanda yogurt yapmasini bilen kiz aldin, degeri bil bak", diyordu gecenlerde kayinvalidem kizkardesi'nin esine. Soyle bi dusundum "Ssst Ayse? Sen yogurt yapmasini biliyor musun?", hayirdi cevabim.

Degeri bilinmeyecek es konumuna duserim endisesi ile (!) bugun http://www.uzmantv.com/ isimli siteden bu isin puf noktalarini ogrendim, ve ise koyuldum. Sutumu kaynattim, sogumasini bekliyorum, yogurt tamam hale gelince paylasirim isin ayrintisini.

sute maya calarken

Yuzyillardir surup gelen bir mevzudur gelin-kaynana iliskileri. Bizde bir laf vardir 'Gelin kaynana topragindandir'diye. Bazen saka maka kayinvalideme benzedigimi dusunmuyorum degil. Esimle bundan nerdeyse 9 yil once tanistim. Amcamin kizi var cok sevdigim. Onun esi ile kayinvalidem teyze cocuklari. Ben Egitim fakultesinde okuyordum o ara. Ablam annemi aramis bi gun."Yenge bizim Mustafa'nin bir yigeni var, Ayse ile tanissalar ya?!" demis. Annem nasil oldu bilmiyorum ama, izin vermis. Ertesi aksam ablamlara gittim. Ben tabi hic birseyden habersiz onlari ziyarete gelmistim. Degerli es adayimiz Hasan bey henuz ortada yoktu. Enistem mevzuyu evlilikten acti. "Cikar bunun kokusu" diye dinlemeye devam ediyordum ki, agzindaki baklayi cikardi. Hasan diye Turkiye'den gelen degerli bir yigeni oldugundan bahsetti. Benimle tanismak istedigini ifade etti. 'Neden ben?' diye sordugumda enisteme, benim icin hayirli bir kimset oldugunu, ona bir firsat vermem gerektigini dusundugunu soyledi. Istersem onuda davet edebilecegini ifade etti. Soguk kanliligima guvenerek "peki" dedim.

Zil caldi, ve iceriye siyah beyaz kareli gomlek, ve siyah pantalonu ile, bakimli, hos bir bey girdi. Elimde salata tabaklari vardi sofraya goturdugum. Ayak ustu "hosgeldin"dedim, ve masadaki yerimizi aldik. Yemekte goz ucuyla zaman zaman baktim, heyecanli oldugumu fark ediyordum. Hasan bey'den kaynaklanmiyordu bu durum. Olayin heyecani vardi. Hic tanimadigin, evlenme arzusu ile benle tanismak isteyen bir beyle ayni masadaydim. Yemekler yenip, koltuklara gecmistik.

Hava ve suyun alisagelmis bahsinden sonra mevzuyu ben actim. Enistem birden bana bakarak kahkaha attiysada "bu ne hiz" dusuncesi ile, istifimi bozmadim hic. Neler yaptigini, nelerden hoslandigini, hayattan ne gibi beklentileri oldugu sorularina aldigim cevaplar hayal kirikligiydi. "Sigara'dan hic hoslanmam" diye bir dusuncemi paylasmistim ki, ne olsa begenirsiniz, Hasan bey "oyle mi? Bende cok severim" dedi, ve sigarasini yakti. O ana kadar goz rengini fark etmemistim. O an gayri ihtiyari "Gozleriniz renkli, oyle mi? " sorsuna enistem ve ablamin kahkahalari cevap verdi. Hoslandigimi dusunmuslerdi, ama bilakis. Eve geldigimde annemde "Bu isi unut, hic tarzim biri degil" demistim buyuk konusarak, sonrasinda buyuk bi askla baglanabilecegim ihtimalini gozardi ederek...

Bir ay sonraki ikinci bulusmada oldu her ne olduysa, ve Haziran 2002'de onun bana yapmis oldugu evlilik teklifini kabul ettim. Ancak ertesi sene Agustos ayinda nisanimizi yapabilmistik. Dugunumuz ise 12 Agustos 2005'te oldu. Kayinvalidemler beni nisanlandiktan sonra ilk kez gordu. Ben onlari onlarda beni sevmisti. Bazen Hollanda'da yasamis olmanin, ve 7 yil anne ve babamdan ayri okumus olmanin verdigi dikkafalilik, ozguven, ve aciksozluluk beni hatali davranislarda bulunmama sebep olduysa da, bir sekilde herdaim gonullerini aldigim dusuncesindeyim.

Bir anne ve baba, dunya tatlisi iki gorumcem, bir kayinim, eltim ve iki yigenim daha oldu esimin hayatima girmesiyle. Rabbim onlari korusun, muhabbetlerini eksik etmesin!